Twitter realizuje jeden z aspektów demokracji bezpośredniej - mamy w nim łatwy dostęp do polityków, o ile ci zechcieli (i potrafili) się zaangażować w życie tej specyficznej wspólnoty. Choć koncentruję się na Google Buzz, do Twittera zaglądam szczególnie często wtedy, gdy czas jest wyjątkowo gorący, jak choćby teraz, w okresie wyborów.

W "Kropce nad i" Monika Olejnik zabrała się dzisiaj za europosła Adama Bielana, aktualnego wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Poseł musiał być w słabej dyspozycji, bo zadziorna jak zawsze dziennikarka nie napotkała niemal żadnego oporu i rozmontowała Bielana do ostatniej śrubki, punktując go bezlitośnie niemal w każdej kwestii. Ten inteligentny przecież polityk poległ z kretesem i z całą pewnością nie będzie miło wspominał tej rozmowy.

Oczywiście błyskawicznie zareagował Twitter. Ludzie siedzą przy komputerach, oglądając audycje polityczne i komentując na bieżąco wydarzenia. Kilka osób krytycznie odniosło do słabej dyspozycji posła, a w kilka minut po Kropce nagle włączył się sam Bielan. Najprawdopodobniej zaraz po rozmowie usiadł sobie gdzieś na kanapie w siedzibie TVN i zaczął sprawdzać przez swój BlackBerry, jaka jest sytuacja w zwierciadle życia politycznego, jakim jest Twitter.

Najwyraźniej politycy nie są impregnowani na reakcję publiczności i wolą wiedzieć, co mają do powiedzenia zarówno sympatycy, jak i przeciwnicy, a już szczególnie wyczuleni na polityków dziennikarze. To oczywiście chwalebne podejście, aczkolwiek spełni swoje zadanie wtedy, gdy będą jeszcze wyciągać wnioski z vox populi.

Jak poinformował Webuser, brytyjski użytkownik Twittera został oskarżony o umieszczenie w tym serwisie groźby zamachu bombowego. Niejaki Paul Chambers zagroził atakiem na lotnisko Robin Hooda (You've got a week and a bit to get your s*** together, otherwise I'm blowing the airport sky high), a choć był to tylko żart, 26-letni mężczyzna został aresztowany, oskarżony i uznany winnym na mocy Communications Act 2003, zaś ostateczny wyrok ma zapaść 12 marca. Dodatkowo, lotnisko wydało dożywotni zakaz korzystania przez niego z jego usług, został też zwolniony z pracy i skonfiskowano mu laptop, stacjonarny komputer i iPhone'a.

Można się w tym kontekście zastanawiać, jaką rolę pełnią w tej sytuacji sankcje nałożone na Chambersa - przypuszczalnie spełniają nie tyle funkcję należnej odpłaty, bo był to jedynie żart, co raczej funkcję prewencyjną. Osobiście, godząc ogień z wodą, byłbym w tej sytuacji za niedużym wyrokiem więzienia w zawieszeniu, może pracami społecznymi. Wyrok powinien postraszyć internautów, że w pewnych sprawach nie ma żartów i szlus, ale uwzględniać też wszystkie okoliczności. U nas wytoczono by chyba paragraf o niskiej szkodliwości społecznej czynu.

Z tego samego serwisu pochodzi informacja, że David Wright, brytyjski parlamentarzysta z Partii Pracy wyraził ubolewanie, iż nazwał w Twitterze swoich konserwatywnych oponentów scum sucking pigs (nie ośmielę się nawet tego tłumaczyć), reagując na kampanię plakatową torysów. Ci obrazili się o "rynsztokowy język" Wrighta. Sam obserwuję w Twitterze wielu polskich parlamentarzystów i nie zaobserwowałem aż takich wojenek - wszystko sprowadza się co najwyżej do drobnych połajanek i żartobliwych uwag. To już blogerzy bywają o wiele brutalniejsi wobec polityków, a już zwłaszcza partii politycznych.

Osobom uzależnionym od informacji w Twitterze można polecić rozszerzenie do Chrome o nazwie Twitter Reactions. Gdy wejdziemy na jakąś stronę internetową, a potem klikniemy ikonę rozszerzenia w pasku narzędziowym, ukaże się lista najnowszych wpisów w Twitterze dotyczących danej strony. Może to być przydatne zwłaszcza dla autorów blogów, którzy chcą się dowiedzieć, czy jakiś wpis budzi zainteresowanie także w mikroblogosferze. Ale czasem jest tak, że komentarze pochodzą głównie od samego autora.

Kiedyś napisałem w Poradniku komputerowym ponad 10 tekstów o rozmaitych aspektach korzystania z Twittera, jednak Poradnik jest zawieszony, natomiast temat chcę właśnie wznowić w ramach Poradnika webmastera. Mikroblogi to przecież jedna z najpopularniejszych form szeroko rozumianego publikowania w Internecie, więc mieści się w szerokiej webmasterskiej formule.

Okazuje się zresztą, że interfejs do zakładania konta zmienił się wyraźnie w ciągu ostatnich miesięcy i jest tam trochę szczegółów technicznych, które mogłyby być nieco niejasne dla osób mniej wprawnych w posługiwaniu się usługami internetowymi. Zacząłem więc od tekstu Zakładamy konto w Twitterze - jeśli masz wreszcie ochotę dołączyć do półmilionowej społeczności polskich twitterowiczów, polecam ten pierwszy artykuł, który łopatologicznie objaśnia tworzenie konta. Następne chcę sukcesywnie publikować w kolejnych dniach i tygodniach (a to naprawdę temat-rzeka) - nowości będą zawsze widoczne na stronie głównej Poradnika webmastera.

A zatem, Sign up now.