Piąty dzień walki o desktopową instalację Ubuntu zakończył się sukcesem - najpierw podsunięty wcześniej przez jednego z moich czytelników adres w forum Ubuntu załatwił błyskawicznie problem braku graficznej powłoki systemu (trzeba było ściągnąć drivery z Nvidii), a po kolejnych nerwowych godzinach udało się także uruchomić Internet, czyli zainstalować szereg brakujących plików i wydać jeszcze kilka tajemnych poleceń w konsoli. Połączenie (przez adapter Netgear i ndiswrapper) jest trochę niestabilne, ale jakoś działa. Dziwne było też to, że nie zainstalowała się polska wersja systemu - dopiero zmiana źródła repozytoriów z polskiego serwera na centralny dała efekt.

Zważywszy, że w netbooku wszystko poszło bez najmniejszych problemów, jestem mocno zaskoczony tymi zawiłościami. Mogę się obawiać, że tzw. zwykły użytkownik, skłonny do eksperymentów, ale pozbawiony komfortowej pomocy, jakiej ja sam doświadczyłem, mógłby mieć większe problemy. Dodatkowym atutem był leżący na biurku netbook, w którym czytałem instrukcje z Internetu. Inaczej musiałbym drukować mnóstwo papieru, przeskakując jeszcze co chwilę między systemami.

Podejrzewam, że znacznej większości użytkowników kłopoty te nie dotknęły, ale oni milczą, natomiast w Internecie hałasują ci, którzy nadziali się na taki czy inny problem. I to oni tworzą aurę wokół systemu. Muszę przy okazji powiedzieć, że spenetrowawszy polskie fora dyskusyjne z przyjemnością stwierdziłem, że choć ten czy ów bywa czasem nieco opryskliwy i niekiedy bardziej poucza niż naucza, to jednak generalnie atmosfera jest życzliwa, a użytkownicy sobie po prostu pomagają. To zwykle młodzi lub bardzo młodzi ludzie, którzy nie posiedli może wszyscy jeszcze do końca umiejętności spokojnego wykładania swoich racji, którym może brakuje czasem cierpliwości do "głupich pytań", ale jest całkiem nieźle. Ja sam zadałem potulnie pytanie w dziale "Przedszkole linuksowe", nie odważywszy się pchać nosa na bardziej wytworne salony, i nikt mnie nie pobił, a paru udzieliło rzeczowych porad. Społeczność to klucz. Książka jest niezbędna, aby opanować podstawy systemu, ale dopiero w Internecie poznasz sztuczki, uzyskasz informacje na temat "obsługi błędów".

A sam system? Fajny w użytkowaniu, bywa za to up... w konfigurowaniu. Nigdy nie doświadczyłem w Windows takich problemów z instalacją, jakie mi się przytrafiły w Ubuntu. Niektórzy mówią, że może dopiero wersja 10+ będzie dopracowana tak, aby rzeczywiście mógł ją zainstalować bez problemu kompletny greenhorn. Myślicie, że Linux jest żelazny? Ano raz przy próbie przeciągnięcia pliku z folderu do folderu komputer umarł tak, że nie działała ani mysz, ani klawiatura - musiałem skorzystać z przycisku na obudowie. Ale jest szybki - Firefox w Linuksie działa wyraźnie szybciej niż w Windows, Opera jest niczym Usain Bolt, czytnik plików PDF działa wprost błyskawicznie, jest sporo naprawdę fajnych, przyjemnych programów. Synchronizację plików załatwiłem sobie przez linuksowego klienta Dropbox, pracuję głównie w chmurze, zsynchronizowałem zakładki w Operze przez jej wbudowany mechanizm, cieszę się linuksowym klientem Picasy. Na razie jest nieźle, zobaczymy, co dalej.

Wpis wysyłam z prościutkiego edytora blogów Post Blog Entry z repozytoriów Ubuntu.