Pawle, czuję coś, że odkryłeś narzędzie do zarządzania pakietami. Jeżeli mam rację - to jest to coś obecnego w linuksowych systemach od bardzo wielu lat i robi znacznie więcej, niż instalowanie programów - także wyświetla informacje i obsługuje zależności pomiędzy paczkami.

Dokładnie. Jest to "nowe ubranko" managera aplikacji.
Zasadniczo w Ubuntu wywodzi się on z Debiana i działa w oparciu o paczki .deb.
Zaletą tego systemu jest kontrola integralności oprogramowania, instalacja wymaganych zależności i możliwość odinstalowywania oprogramowania bez szkody dla reszty systemu i konieczności obawiania się, czy aby wyrzucenie danej aplikacji nie spowoduje, że przestaną działać jakieś inne (jeśli te inne zależą od usuwanej - po prostu system też zaproponuje ich usunięcie).

Niestety Windows (nawet 7) daleko do takiego rozwiązania ciągle jeszcze. Żeby oddać sprawiedliwość Microsoftowi - niestety w Windows większość oprogramowania jest płatna i nie pochodzi od twórców, którzy ze sobą współpracują (a wręcz odwrotnie) - więc stworzenie takiego systemu nie byłoby praktycznie możliwe w tym środowisku.

Pawle, jak to fajnie znać się na czymś lepiej od Ciebie :-P
Pozdrawiam.

@mamly - no bez przesady, ja nawet nie staram się robić wrażenia, że się na wszystkim znam. Staram się tylko wiedzieć wszystko o czymś i coś o prawie wszystkim :-)

Pod windows jest podobne, ale małe - baseshield.com/ i coś mniej funkcjonalne - ninite.com/. Ja też powoli coś podobnego kombinuję. I wbrew temu, co było w komentarzu którymś - oprogramowanie komercyjne też się da tak rozprowadzać.

Osobom mało czy średnio zaawansowanym na pewno to wystarczy na długi czas, aż dojrzeją do samodzielnego szukania i instalowania aplikacji.

Tak tylko gwoli uzupełnienia, używam linuksa od lat, potrafię sobie zainstalować aplikację z poza repozytorium, potrafię ale _nigdy_ tego nie robię.
Chcę powiedzieć, że repozytorium to nie jest gadget dla mało zaawansowanych to naturalny sposób instalacji softu w linuksach. Nie wyobrażam sobie, że można by inaczej, ze to ja miałbym się zastanawiać nad zależnościami paczek i sprzątaniem w katalogach po odinstalowaniu czegokolwiek.

Moim zdaniem to właśnie zawartość repozytorium to podstawowa różnica pomiędzy dystrybucjami, cała reszta to tylko różne potraktowanie tego samego tematu bo pod spodem (w już działającym systemie) jest wszędzie to samo (linux).

To małe oszustwo bo ilość paczek w repo nie przekłada się bezpośrednio na to ile programów można w repo znaleźć, ale tak czy siak, 2200 w żaden sposób nie przeraża:
wariat@coyote ~ $ eix | grep "\* " -c
12967
czegoś nie znalazłeś jak sądzę. ;-)

Życzę powodzenia w odkrywaniu linuska, nie każdy powinien się próbować przesiadać na stałe, ale warto przekonać się na własnej skórze, że to nie gryzie. Jestem zresztą przekonany, ze po kilku tygodniach zabawy kiedy minie okres pierwszych gigantycznych zdziwień w stylu kurka gdzie oni pochowali partycje dysku i dlaczego cdrom, pendrive i stacja dyskiełek jest ukryta gdzieś na dysku twardym?! nagle okaże się, że instalacja na tym drugim kompie gdzie zastała Cię ciemność stanie się banalnie prosta (bez wykorzystania windzianych instalatorów).

Nie miałem okazji w weekend odpisać, ale widzę że inni sprawę wyjaśnili.
Linux posiada takie fajne coś jak menadżer pakietów, który jest dostępny w każdej dystrybucji, ale najczęściej pisane dla każdego Distro oddzielnie.
Ja polecam YaST w OpenSuSE/SuSE. Jestem tam odkąd pamiętam, na początku w wersji tekstowej, gdzie w innych distro w tym czasie używałem linii poleceń.