RAFi odnotował u siebie 4 lata istnienia bloga - ponad tysiąc wpisów, prawie 2,7 mln wejść, czyli sporo. Bardzo lubię poczucie humoru RAFiego (miałem przyjemność poznać go osobiście na spotkaniu z Mozillą), jego umiejętność wychwycenia i wyśmiania głupot czy choćby wyłapania jakichś fajnych klipów w Internecie.

Dziwi mnie natomiast jego uwidoczniona w ostatnim czasie skłonność do przywalania kolegom. Wprawdzie umiejętność powiedzenia wprost, i to grubym czasem słowem, co się o kimś myśli, można uznać za odwagę - sam bardzo rzadko krytykuję innych, a jeśli już, to ubierając to w grzeczne słowa - ale zbytnia agresja nie robi dobrego wrażenia. Ofiarą krytyki padli ostatnio Antyweb i AK74 - temu drugiemu oberwało się nawet mocno - a na dodatek ma ona niezbyt merytoryczny, a bardziej personalny wydźwięk. Odnoszę zresztą wrażenie, że Grzegorz jest obiektem niechęci nie tylko RAFiego - może dlatego, że mu się udało, że potrafił przyciągnąć do swojego bloga reklamy, że jest często cytowany i liczy się w Internecie. Najłatwiej jest oczywiście czepiać się jego legendarnej już dysgrafii - literówek w jednym wpisie zdarza mu się tyle, ile innym przez tydzień. RAFi, chwalisz się, że nie masz reklam - a gdyby ktoś zaproponował deal na rok, za 2 tysiące miesięcznie, też byś odmówił w imię czystości? Bo ja nie!

Zwracam na to uwagę dlatego, że RAFi nie jest anonimowym blogerem, że jest liczącym się w polskiej blogosferze brandem, więc jak coś powie, to wzbudza to jakiś oddźwięk i tworzy pewną atmosferę, która udziela się innym. Przy całej mojej sympatii do Rafała częściej jednak zaglądam do Grzegorza, który jest szalenie pracowity. Pierwszego oglądam just4fun, drugiego dla konkretnej wiedzy.

Przyjmij RAFi krytykę dużo starszego blogera - to nie moja agresja, to chęć ustawienia rzeczy we właściwych proporcjach i podkreślenia, że zbyt emocjonalna lub złośliwa krytyka obraca się czasem przeciw jej autorowi. Szkoda energii na wojenki - ze swoim talentem i inteligencją masz ciekawsze rzeczy do robienia. Howgh!