Niedawno chwaliłem, więc nie będę powtarzał tez, ale tym razem chcę zwrócić uwagę na pewien rzadko poruszany, może nawet nieco niedoceniany aspekt blogów. Otóż - co wcale nie jest zresztą sensacyjnym odkryciem - wpis w blogu jest całością składającą się z autorskiego tekstu i komentarzy pod nim. Moje blogowe doświadczenie mówi, że sporą część użytecznej wiedzy czy choćby doznań natury estetycznej (a choćby celny żart czy zabawna złośliwość) czerpię z komentarzy do wpisów.

Pojedynczy wpis to dziś dziełko społecznościowe - czasem autor tylko włoży kij do mrowiska, a sypią się zaraz ciekawe opinie czy wręcz płynie dodatkowa wiedza z głów czytelników. Sukces blogu to nie tyle kręcący się w oszalałym tempie licznik, te tysiące odnotowanych wizyt, co raczej wzbudzenie u czytelnika chęci odłożenia myszki i złapania za klawiaturę, podzielenia się swoimi uwagami. W niektórych blogach wpisy pojawiają się raz czy dwa razy w tygodniu, czasem nawet rzadziej, ale pod nimi ciągnie się jak rzeka lista komentarzy - głupszych czy mądrzejszych, krótszych czy dłuższych, ciekawych czy nudnych - ale zawsze się trafią, już choćby prawem wielkich liczb, jakieś diamenciki. Rekordy biją tu blogi Polityki - pod wpisami Daniela Passenta czy Janiny Paradowskiej są wręcz Amazonki komentarzy, bo to ogromnie popularni i wpływowi autorzy. Każdy bloger dorabia się z czasem większego czy mniejszego grona regularnych czytelników - do jednych przychodzą, bo lubią ("lubię filmy, które znam" - to oczywiście z Rejsu), do innych, bo wywołują emocje i chęć polemizowania, czasem nawet pokłócenia się. Niezależnie od motywacji, komentarze to ciekawe i wartościowe źródło wiedzy, które bardzo cenię - to także miejsce, które prowadzi nagle do odkrycia cudzych blogów; niejedna pozycja w moim blogrollu znalazła się w nim dzięki komentarzom z podpiętymi adresami - mam zwyczaj penetrowania, co się dzieje pod linkiem przy jakimś ciekawym komentarzu.

Wspominałem ostatnio, że jedną z moich ulubionych i często odwiedzanych wyszukiwarek jest google'owy Blog Search, gdyż to najgorętsze źródło wiedzy i opinii - polecam ją po raz kolejny, bo w blogosferze znajdziemy najprawdziwszą wiedzę, nie ubraną w PiaRowe fatałaszki. Trzeba ją tylko umieć krytycznie przyswajać, podobnie zresztą, jak hasła z Wikipedii.