Jeszcze raz przywołam tu tekst Piotra Wrzosińskiego Na co nam jeszcze dziennikarze? Autor głosi tezę, że "w naszym medialnym światku (...) szybko i rzetelnie informują nas blogi. Media reagują wolno, plagiatują blogerów i wprowadzają swoich czytelników w błąd.".

To moim zdaniem przerysowanie sytuacji, zbyt daleko idąca konstatacja. Nie ulega jednak wątpliwości, że w dalszym ciągu, co jest główną tezą Wrzosińskiego, "oficjalne" media są traktowane jako miarodajne, zaś blogerzy jako takie brzęczące muchy, które coś tam sobie rzeźbią w tych swoich blogach, ale w sumie nie warto sobie zbytnio zaprzątać nimi głowy.

Sam jestem w dość osobliwym położeniu, bo z jednej strony, przede wszystkim, jestem dziennikarzem tradycyjnych mediów, na dodatek pełniącym funkcję "zasrednacza" w poważnym periodyku komputerowym, z drugiej strony jestem, heart and soul, blogerem, i to sporo piszącym. Może jednak dzięki temu łatwiej mi zestawić te dwa światy.

Media "oficjalne" korzystają ze stempla owej oficjalności. Jak coś zostanie powiedziane w dużym portalu, podobnie jak w znanym dzienniku czy tygodniku, jest od razu traktowane poważnie, jako zdanie redakcji, a nie konkretnej osoby sygnującej jakiś materiał. Gdy wypowie się bloger, mamy odruch brania tego w cudzysłów, bo przecież nikt nie stoi za jego nazwiskiem. To oczywiście nieporozumienie biorące się z nieznajomości redakcyjnych realiów. W dzisiejszych mediach mało gdzie i kiedy jest czas na uzgadnianie oficjalnego stanowiska redakcji, jeśli nie liczyć jakichś szczególnie ważnych kwestii - tekst jest na ogół wart tyle, ile podpisujący go redaktor. Oczywiście - gdybym chciał się powołać na najbliższy mi przykład - tekst redaktora od software'u jest krytycznie czytany przez zasrednacza (czyli mnie), a potem jeszcze podlega dalszej redakcji. Zatem są pewne szczeble kontrolne. Jednak to autor jest autorytetem, a przeważnie jedynym znawcą tematu.

Gdy więc doskrobać się sedna sprawy, wiarygodność tekstu zależy przede wszystkim od samego autora, toczka w toczkę tak samo, jak w przypadku blogera. Naturalnie różnica jest taka, że blogerem może być każdy, nawet 15-latek nonszalancko wygłaszający jakieś obrazoburcze tezy, gdy redaktorami takiego czasopisma komputerowego są przeważnie inżynierowie po politechnikach (z niewielkimi wyjątkami). Gdyby redaktor pisał kompletne bzdury, pożegnałby się z posadą.

Gdy jednak zawęzić badaną przez nas blogosferę do znanych, wyróżniających się blogerów, a jest ich całkiem sporo, w żadnej mierze nie ustępują oni redaktorom, a nierzadko mają znacznie bogatszą specjalistyczną wiedzę. Dla mnie pewne nazwiska w blogosferze są w pełni miarodajne i co najwyżej mogę się nie zgadzać z pewnymi szczegółami, natomiast nie podważam wiarygodności samego bloga.

Największy problem jest z newsmanami (a także nieraz z reporterami telewizyjnymi - przeważnie młodziakami rzuconymi na front), którzy nierzadko ścigają się z czasem - tutaj niejednokrotnie zdarzają się bzdury, a przynajmniej nieścisłości. Dotyczy to przede wszystkim ogólnotematycznych portali, choć i w specjalistycznych witrynach też zdarzają się, hm, słabsze teksty. O ile cytowaną opinię Piotra Wrzosińskiego uważam za przesadną, to jednak trudno mi się nie zgodzić z domyślnym wnioskiem artykułu, że blogerzy zasługują jako źródło informacji na znacznie lepsze traktowanie niż do tej pory.