Coraz głośniej wokół przemożnej roli Google'a w Internecie. Jedni porównują ją już wprost do dominacji Microsoftu z offline'owej ery komputeryzacji, inni wręcz demonstracyjnie ignorują Gmaila i przyległości, nawołując do bojkotu nowego monopolisty.

Nie lekceważę takiego podejścia. Wiedza Google o przeciętnym użytkowniku jest dziś znacznie większa niż wiedza Microsoftu. Potencjalnie - a przecież trudno założyć, że odpowiednie służby nie będą nigdy miały dostępu do tej informacji, skoro nawet szwajcarskie banki niekiedy ulegają sile państwa - można się spodziewać, że każdy może zostać wyłożony jak na talerzu. Co więcej, na talerz mogą sobie bezprawnie nałożyć rozmaite grupy szpiegowskie czy hakerzy, bo nie wierzę w absolutną szczelność zabezpieczeń.

Mam jednak argumenty, które te obawy powinny w zasadniczy sposób osłabić.

Po pierwsze, moją siłą, jako małego żuczka, jednego z miliardów, jest to, że jestem praktycznie niewidoczny. Nikt nie będzie się pochylał nad moją skromną osobą. Na takiej samej zasadzie mogę się w każdej chwili spodziewać upadku meteorytu na moją głowę, ale prawa statystyczne mówią, że choć jest to możliwe, jest zarazem w najwyższym stopniu nieprawdopodobne.

Po drugie, nie szary człowiek jest obiektem zainteresowania tajnych służb, bo brakłoby mocy przerobowych, żeby wyniki tego rodzaju kwerend w praktyce wykorzystać, nawet gdyby ich komputery dały sobie radę z ich przeprowadzeniem.

I po najważniejsze, globalne usługi, póki co, serwowane są przede wszystkim przez kraj będący niezachwianą demokracją, o wysokich standardach etycznych w życiu publicznym. Nikt nie jest wprawdzie odporny na zepsucie, ale demokracja jest homeostatem, dążącym do równowagi, w którym wszelkie dramatyczne odstępstwa są po prostu nierealne. Nie miałbym za grosz zaufania, gdyby usługi taki świadczył Związek Radziecki, zwany dziś dla niepoznaki Rosją, czy - uchowaj Boże - Chiny. Zatem gdyby ktoś koniecznie chciał mnie kopnąć w zadek, wolałbym już, aby robiły to w publicznym interesie instytucje demokratycznego kraju, a nie jakiegoś Mordoru.

Tu dochodzę do tytułu mojego wpisu. Wieki były średnie, stosunki z sąsiadami nawet mniej niż średnie - w czasie obrony Głogowa w 1109 roku jego mieszkańcy wydali swoich synów jako zakładników na poręczenie rozejmu, co skończyło się wiarołomnym przywiązaniem dzieci do machin oblężniczych w oczekiwaniu, że obrońcy nie będą strzelać do atakujących Niemców. Wtedy to, wedle przekazu, syn dowódcy miał zakrzyknąć do wojów na murach: "bijcież, z oćcowej ręki nie boli".

Oczywiście wolę, aby nikt mnie w zadek nie kopał.

A tak swoją drogą, ciekawe, że Unia Europejska nie podejmuje żadnych widocznych starań o zbudowanie systemu równoważnego Google'owi, znajdującego się pod demokratyczną kontrolą wspólnoty europejskiej (jeśli pominąć samą wyszukiwarkę). Wysyłalibyśmy wtedy eu-maile, korzystali z eudocs i podobnych im usług (mam jednakowoż nadzieję, że nie z eugeniki), mając gwarancję, że wszelkie działania tajnych służb byłyby wykonywane w majestacie prawa i tylko w razie absolutnej konieczności. Problem w tym, że pewnie dobrą dekadę zajęłoby dochodzenie do porównywalnego poziomu funkcjonalności. Ale perspektywa byłaby całkiem ciekawa.