Podwoziłem ostatnio znajomego na jakąś znaną mi ze słyszenia, choć niespecjalnie z autopsji ulicę, zatem zapytałem, gdzie to dokładnie jest. Znajomy z uśmieszkiem wyciągnął z teczki wydruk komputerowy z... oczywiście z fragmentem planu Warszawy z Google Maps, z tą charakterystyczną strzałeczką wskazującą dokładnie miejsce.

Sam od miesięcy chętnie korzystam z kalendarza Google, gdyż łatwość dostępu do danych z dowolnego miejsca na świecie (no, wystarczy dom i redakcja, czasem jakieś gościnne miejsce) przeważa nad bardziej rozbudowanymi funkcjami Outlooka. Co warte odnotowania, gdy zapisuję sobie termin jakiejś konferencji czy lunchu prasowego, podaje oczywiście dokładny adres (np. Warszawa, Kwiatowa 102), zaś kalendarz automatycznie tworzy stosowne odniesienie do miejsca na mapie (a nawet przypomina e-Gmailem czy SMS-em o terminie). Bardzo to wygodne - tym bardziej, że mogę łączyć swój prywatny kalendarz z kalendarzami publicznymi, a także kalendarzami udostępnianymi wybranym osobom przez moich znajomych, dzięki czemu można łatwo zgrać sprawy prywatne z publicznymi, bo są widoczne w jednym, zintegrowanym widoku.

Funkcjonalność tych wszystkich usług systematycznie rośnie, bo w Google'u pracują nad tym tęgie głowy, a wzajemna integracja poszczególnych usług tworzy efekt synergii. Właśnie takie rzeczy przekonują do korzystania z usług online, kosztem tradycyjnego oprogramowania desktopowego - oczywiście, jeszcze długo nie zrezygnuję z używania aplikacji graficznych, programów biurowych czy wideoedytorów zainstalowanych w komputerze, ale od dawna nie reaguję żachnięciem na cudze sugestie, że "w onlajnie" jest już wszystko.

I jeszcze świetny żarcik filmowy "Google Maps", robiący ostatnio karierę w Internecie - kto jeszcze nie widział, niech sobie obejrzy: