Przez ponad 18 lat nie doczekaliśmy sie w naszym pięknym kraju porządnego kanału popularnonaukowego. Telewizje żyją w terrorze reklam i nawet "misyjna" TVP nie może się zdobyć na ten jakże potrzebny krok - do diaska, płacę przecież abonament i czegoś oczekuję w zamian. Za to menedżerowie od mediów wymyślają lub zapożyczają kolejne "formaty", wciskając kretyńskie nieraz rozrywki, w sam raz do posiedzenia przy telewizorze z herbatą lub piwem. Ale za to przyciągające reklamodawców.

Mamy w Polsce dwa kanały religijne, w Trwam i TVN. Religijne, nie religioznawcze - to ostatnie to akurat ciekawa dziedzina wiedzy. Jak ktoś chce nadawać, a ktoś inny oglądać, to jego sprawa, jego czas, jego pieniądze. Ja nie, bo nie rozumiem używanego tam języka, nie przyjmuję treści, z którymi ani nie mogę się zgadzać, ani też polemizować, bo nie poddają się żadnemu racjonalnemu osądowi, żadnej logicznej refleksji.

Nie mamy za to żadnego kanału naukowego. Oglądam często kanały Discovery, National Geographic czy Planete, ale brakuje mi bardzo polskiej produkcji, która śledziłaby wydarzenia w polskiej i światowej nauce. Chciałbym wiedzieć, jakie są postępy medycyny, co dzieje się w astronomii i kosmonautyce, jak wygląda świat współczesnej matematyki, dokąd zaszła nowoczesna fizyka i chemia. Chciałbym wiedzieć o postępach genetyki, brakuje mi dobrze podanej wiedzy o badaniach w dziedzinie biologii, do czego dokopała się archeologia, jak daleko zaszła paleoantropologia.

Jest mnóstwo rzeczy, które trafią do przeciętnego, jakoś tam wykształconego inteligenta z aspiracjami. Tylko trzeba je zebrać i dobrze podać, trzeba zatrudnić rzetelnych popularyzatorów wiedzy, wydać jakieś pieniądze. Na razie płaci się dziesiątki tysięcy miesięcznie zapatrzonym w siebie, narcystycznym "gwiazdom", które specjalizują się w plotach, a w przerwach reklamują perfumy czy konta bankowe.

Pokutuje u nas myślenie, że jak coś nie jest prostacką rozrywką, to nie przyciągnie widzów. A przecież dobrze zrobiony kanał popularnonaukowy zainteresuje mnóstwo osób, od licealistów, przez studentów, do szerokich warstw inteligencji. Tylko trzeba dać mu szansę - tu największe pretensje mam do telewizji publicznej. Są pieniądze na ewidentne nieraz bzdury, brakuje na misję cywilizacyjną, na rozbudzanie zainteresowań, na wpajanie szacunku dla wiedzy.

Ktoś kiedyś zauważył trafnie, że nie trzeba nam żadnych sztucznych sensacji, bo najbardziej sensacyjne są osiągnięcia nauki. Tylko kiedy zauważą to menedżerowie mediów?

A może wspólne przedsięwzięcie mediów publicznych i prywatnych pro publico bono (et pecunia)?