Właśnie zaczęła się przetaczać przez polski Internet szybka dyskusja wokół sensowności blogów. Krytyczna (www.blogom-nie.vel.pl/, nieblog.pl) i stonowana (www.lm.kom.pl/2007/07/31/blogom-nie-i-nie/, netto.blox.pl/2007/07/nieblog-tylko-co.html). Pewnie jeszcze parę osób się odezwie.

Blogi to naturalny "wróg" webmastera, który trudzi się nad zawiłościami języków webmasterskich, zatem jako samozwańczy ewangelista HTML, od ponad dekady, powinienem mieć do nich stosunek krytyczny. Życie pokazuje jednak, że choć o rząd wielkości przewyższyły udział w Internecie tych, którzy lubią grzebać w kodzie źródłowym, bynajmniej nie zmniejszyły nim zainteresowania - wręcz przeciwnie, jak pokazują statystyki, zachęciły wielu do rzetelniejszego potraktowania technikaliów (dostrzegam tu przynajmniej pozytywną korelację, bo związku przyczynowo-skutkowego raczej nie potrafię udowodnić, poza intuicją).

Aneta Sabina Awtoniuk i Wojciech Szczęsny z wykształciuchowych wyżyn ukuli zgrabne nawet hasło, którym postponują współczesną kulturę blogów:

Jeszcze nigdy grafomani wszelkiej maści nie mieli tak prostych i szybkich sposobów prezentacji braku talentu jak dziś.

A mnie się jeszcze przypomina w tym kontekście wypowiedź sprzed dekady człowieka, którego skądinąd ogromnie cenię za wiedzę i kulturę, a który już w połowie lat 90. chciał zamykać pospólstwu dostęp do Internetu pod pozorem ograniczania szumu informacyjnego. Pewnie dzisiejsze blogi przyprawiają go o palpitacje serca.

Blogi, szczególnie te uprawiane przez młódź szkolną, przypominają mi trochę radiomaryjną rewolucję w mediach - do głosu doszli ludzie, którzy nie zawsze mają coś sensownego do powiedzenia, ale za to mają własną platformę i będą jej bronić do upadłego, bo to ich, bo to własne, bo nikt im niczego nie zabrania i nie limituje. Ta paralela jest oczywiście nieco ułomna, ale ma pokazać, że wartością samą w sobie jest demokratyczny udział w obiegu myśli, nawet jeśli z tą myślą bywa różnie.

Po to mam rozum, żeby wybierać dla siebie rzeczy wartościowe, a nie czytać jak leci. Sam lubię blogi, bo to najszybszy i najbardziej spontaniczny sposób reagowania na zdarzenia. Wolę, jak setki tysięcy młodych ludzi z mozołem nabywają umiejętności jakiejś tam ekspresji w języku ojczystym, nawet gdy złe wzorce językowe i kulturowe pleniące się w blogach sprowadzają ich czasem na manowce.

A tak poza wszystkim, jako liberał, wszelkie koncesyjne zapędy uważam za największe zło. Wolny kraj, wolni ludzie.