... robić takie polowania - brzmiała stara okupacyjna przyśpiewka. Jako żywo, przypomniała mi się ze starych filmów wojennych, gdy prześledziłem dyskusje wokół kampanii NoAdBlock zainicjowanej przez Mateusza Frankiewicza (ujawnił się, po prostu). Głównie w blogach i w grupach dyskusyjnych w Usenecie (przede wszystkim pl.comp.www). Sam też wziąłem w niej udział sobotnim wpisem A ja idę pod prąd.

I co my tu mamy?

W kwestii merytorycznej, choć wylano mnóstwo bajtów, nie znalazłem ani jednego poważnego argumentu mówiącego o alternatywnym systemie utrzymywania bezpłatnych usług, jak rozmaite serwisy informacyjne, składnice fotografii, konta pocztowe itd., itp. Dominowało myślenie życzeniowe ("na pewno znajdzie się inny model biznesowy") i święte oburzenie ("nikt nie ma prawa wpychać mi reklam"). Ciągle czekam na poważne propozycje - jak będą, rzetelne i sprawdzone, to publicznie odszczekam swoje zdanie. A bajek nie kupuję. Moja podstawowa teza jest aktualna: możesz działać, jak chcesz, ale miej świadomość ekonomicznych konsekwencji swojego działania. Nie da się, moim skromnym zdaniem, utrzymać pozycji "chcę mieć wszystko, w najlepszym gatunku i za darmo".

W kwestii tytułowej kultury - przeraża momentami poziom dyskusji. Większość komentarzy to oczywiście prywatne opinie wyrażające niechęć do reklam, ale utrzymane w jakichś ryzach, choć czasem będące jednak dowodem nieobecności kultury logicznej ich autorów. Jednak pojawiło się niemało wpisów pełnych niewyobrażalnej agresji. Sam Frankiewicz ujął to zbiorczo tak (proszę darować obsceniczny fragment):

Zaproponowałem dyskusję za którą dziękuję. Rozumiem że niektórzy nie utrzymali nerwów na wodzy i coś w nich pękło (szczególnie mówie tu o ludziach wysyłających mi emailem obrazy iso linuksów, zapisujących mnie do dziesiątek grup dyskusyjnych, piszących oprogramowanie mające na celu zjedzenie mi transferu kończąc na wysyłanych na PW i na forum ogólne obelgom, gdzie szczególnie wyróżniłbym autora określenia "ty koński chuju"). Było ciężko choć cieszę się, że temat został poruszony i przetoczył się przez sieć.

Niestety, ta dyskusja to żywy dowód, że w Internecie silnie obecna jest kultura "stadionowa", a chęć zgnojenia przeciwnika przybiera formy skrajne - ataki werbalne to "mały pikuś", zacytowane ataki fizyczne to już zwykłe chuligaństwo. Szkoda, że tak się dzieje.

Gdzie te czasy, gdy publiczne fora zaludniali niemal wyłącznie osobnicy z akademickim cenzusem i salonowymi manierami...

---

P.S. Celnie ujął postawę wielu osób Zbyszek Jarosik w swoim wpisie Spryciarze, cwaniacy i frajerzy.

Niestety, w sieci bardzo popularny jest kult spryciarza, co to znajdzie, obejdzie, zablokuje albo właśnie odblokuje. Szkoda, że ten spryt coraz częściej staje się cwaniactwem. Uzyskam, ale nie zapłacę. Wykorzystam, ale nie dopełnię mojej części umowy - tym bardziej, jak nie jest spisana.

Ale równie celnie skomentował tam problem Marcin Kowalski:

Moim zdaniem problem tkwi w kompletnym braku kultury związanej z umieszczaniem reklam. Nie ma nic złego w zarabianiu na nich - jednak z umiarem!

Trudno się nie zgodzić z rozsądnym argumentem.